Wspomnienie

Dla Oliwii, dzięki za komentarze :)
-Ellie możesz zejść na chwilę na dół?- moja mama krzyknęła do mnie z kuchni.
-Już idę- odkrzyknęłam i niechętnie odstawiłam książkę.
Związałam włosy w kitkę i zeszłam na dół. Przy stole w kuchni siedzieli wszyscy. Mama, tato, Carly i doktor Lee. Zaraz… doktor Lee?
-Dzień Dobry- przywitałam się zaskoczona i usiadłam naprzeciwko mamy.
-Kochanie- zaczęła łapiąc mnie za rękę- pamiętasz jak niedawno robiliśmy badania? Doktor Lee przyniósł dziś wyniki.
Carly złapała ze mną kontakt wzrokowy i teatralnie przewróciła oczami.
Cichutko zachichotałam i spojrzałam wyczekująco na mężczyznę. 
Doktor odchrząknął i splótł swoje palce razem, kładąc dłonie na stole- mam trzy dobre wiadomości i jedną złą.
-Niech zacznie Pan od tej złej- rzucił mój tato starannie odkładając gazetę na stół.
Jest taki poukładany. Uśmiechnęłam się do niego.
-Przykro mi to mówić, ale Państwa córka ma raka. Białaczkę.
Co? Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie!
Moja mama jęknęła i wy plotła dłoń z naszego uścisku.
-Która?- zapytała.
-Ellie.
..
Moje życie straciło sens. Mam raka. Najpotworniejszego ze  wszystkich możliwych… moim zdaniem. Jest 50% szans, że mogę przeżyć. To straszne.
Siedzę w szpitalu, a dokładniej w poczekalni. Koło mnie siedzi zapłakana mama a obok mamy siedzi zapłakany tato. Nie chcę takiego życia.
-Państwo Scott? Proszę za mną. Ellie pojedzie teraz na swoją pierwszą chemioterapię. Potem damy jej osobą salę i zobaczymy co dalej. Zapraszam.
Wszyscy trzej wstaliśmy i podążyliśmy za pielęgniarką.
To będzie długi dzień.

Czy chce ktoś dedyk?
Proszę wszystkich o skomentowanie :)